Het Veranderproces


transformatie-vlinder

Veranderen is een proces van het oude loslaten, aanwezig blijven, je laten inspireren en het nieuwe vorm geven.

Om werkelijk te vernieuwen en te voorkomen dat we uiteindelijk met oude wijn in nieuwe zakken blijven zitten, zullen we niet alleen aandacht moeten geven aan de zichtbare bovenstroom, maar ook aan de minder tastbare onderstroom.

Wat wij vaak horen bij verandering:

  • Onze verandering stagneert en levert niet op wat wij beoogden.
  • Onze medewerkers zetten hun hakken in het zand en we krijgen ze niet in beweging. Het systeem waarin wij werken lijkt gevangen in haar patronen en ik zoek een uitweg om deze te doorbreken.
  • De zoveelste verandering, het zal mijn tijd wel duren. Ik ga echt niet veranderen.
  • Management drukt van alles door naar beneden, maar heeft geen idee wat dit voor ons betekent.
  • Mijn energie loopt weg. Er wordt niet gezien wat ik wil en waar ik goed in ben.
  • We worden gevraagd om te veranderen, maar het is niet duidelijk waarom.

Wat wij horen bij een verandering die wel slaagt:

  • Wij hebben onze veranderdoelen behaald.
  • Wij werken nu (beter) samen en luisteren (beter) naar elkaar.
  • Het proces alleen al was ongelofelijk waardevol en heeft nog meer opgeleverd dan het beoogde resultaat.
  • Wij hebben durven loslaten om te kunnen creëren.
  • Mijn talenten worden gewaardeerd en ik ervaar meer plezier.
  • Ik heb (weer) regie over mijn werk en leven.
  • Onze medewerkers hebben de andere manier van werken omarmd.
  • Wij hebben ons gericht op een gezamenlijke ambitie waardoor ruimte en verbinding is ontstaan.
  • We hebben het echt samen gedaan en voelt nu ook als iets van ons.
Bij Ruimte voor Veranderen werken we met u aan een duurzame verandering
 
Wij kijken vanuit een systemisch- en ontwikkelperspectief: organisaties en teams zijn systemen met een functie (taakstelling) bestaande uit mensen (de leidinggevenden en medewerkers) die inter-acteren (gedrag) .
Wij zien verandering als een natuurlijke beweging tussen twee polen: dat wat er is en dat waar de aandacht op wordt gericht. Vanuit een ontwerp-perspectief (plan -> resultaat) wordt dat laatste punt vaak bepaald vanuit onze oude denkpatronen, en acteren we als het ware vanuit de achteruitkijkspiegel.

In elk systeem ligt echter een natuurlijk potentieel besloten, maar vormen diezelfde oude denkpatronen de belemmering om dit te kunnen benutten. Wanneer we ons dit belemmerend repertoire bewust worden ontstaat ruimte om vanuit het potentieel te gaan handelen en zal alles natuurlijk en moeiteloos de kant van de mogelijkheden op gaan bewegen.

Mensen zijn de motor van verandering, niet de plannen en structuren. Mensen komen duurzaam in beweging wanneer zij ruimte en veiligheid ervaren voor hun drijfveren, talenten en potentieel.

Succesvol en duurzaam veranderen vraagt om een transitie van ego-naar eco-bewustzijn. Met ruimte voor het individu, voor de relatie en voor het systeem.

Hoe zou het zijn wanneer veranderen niet een oplossing is voor oude problemen, maar een beweging waarbij alles duurzaam op een hoger plan wordt gebracht?

Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *